भारतको दार्जिलिङस्थित विजनबारीमा स्थायी बस्दै आएका खेमनारायण सुब्बा प्रवासी नेपाली गीत संगीत क्षेत्रमा चिनीएको नाम हो । करिब दुई दशकदेखि नेपाली गीत संगीतमा होमिएका उनले आधा दर्जन बढी एल्बमहरु निकालिसकेका छन् । राम्रो स्वर तथा आफ्नै शब्द रहने उनका गीत ती क्षेत्रका सांगीतिक बजारमा लोकप्रिय मानिँदै आएका छन् । गीतकार तथा गायकका रुपमा आफू स्थापित बन्ने लक्ष्यमा संघर्षशील ४४ वर्षीय सुब्बासँग नेपाल आएका बखत गरिएको कुराकानी यहाँ प्रस्तुत छ ।

 

गीत संगीत क्षेत्रमा किन आउनुभयो ?
मेरो बाल्यकालदेखिको रहर थियो कि पछि ठूलो बनेर राम्रो एउटा श्रष्टा बन्ने । घरको वातावरणले पनि थप मलाई आकर्षित गरेको ठानेको छु । मेरो दाजु साहित्यकार मनप्रसाद सुब्बाको उठबसले पनि यो क्षेत्रमा आउने प्रेरणा मिलेको हो ।

सांगीतक क्षेत्र लागेर के पाए, के गुमाए जस्तो लाग्छ नि ?
वास्तवमा यो मेरो सांगीतक यात्रादेखि म पूर्ण रुपमा सन्तुष्टि छु । रहरले लागेको क्षेत्र अब व्यवसायिकता बनाउने ध्येयमा छु । दार्जिलिङ आसपासमा जति चिनिए, यही क्षेत्रबाट चिनिन पाएको छु । अब यहाँ मात्र नभएर नेपालको सांगीतिक क्षेत्रमा पनि आफूलाई दर्ज गराउने सोचमा छु । यसबाहेक गुमाएको खासै त्यस्तो घटना पनि छैन ।
 

भारतको दार्जिलिङ आसपासको नेपाली सांगीतिक क्षेत्र कस्तो छ ?
रामै छ, धेरै प्रतिभाहरु आउने क्रम उत्तिकै छ । यसलाई हेर्दा पनि भारतको दार्जिलिङ आसपासका क्षेत्रमा नेपाली सांगीतक क्षेत्र बिस्तारै फड्को मार्दै गएको ठानेको छु । तर दुःख पनि लाग्छ कि हामी यसरी संघर्षशील भएकाहरु सीमित क्षेत्रमा बाँधिनु परेको छ । देश, विदेशसम्म आफ्नो प्रतिभा उजागर हुनबाट बञ्चित छाँै ।
 

बजार अभाव भयो भन्न खोज्नु भएको हो त ?
नेपाली गीत संगीत नेपालको जस्तो न त बजार छ, न त राज्यबाट नै सहयोग हुन सकेको छ ? हामी नेपाल बाहिरका धेरै नेपालीहरुको सांगीतिक क्षेत्र प्रायः उस्तै छन् ।
 

प्रतिभा भए त बजार र भूगोलले छेकिन्न नि ?
त्यो पनि हो । तर बजार र प्रतिभाले मात्र एउटा क्षमतावान मानिसको प्रतिभा उजागर हुन सक्दैनन् नि । प्रतिभासँगै उसलाई त्यो मार्गमा डो¥याउने जस्ता कयौ समस्या पनि त छँदैछन् ।
 

तपाईलाई नेपाली गीत संगीत कस्तो हुनुपर्छ  जस्तो लाग्छ ?
मन छुने, अब त गीतसंगीत देखेको भोगेको यर्थाथतालाई नै उजागर गरेको हुनुपर्छ जस्तो लाग्छ । हिजो मायाप्रेमका धेरै कुरा आए, अब त्यो सँगसँगै जीवनका भोगाई पनि बोलिनुपर्छ । मलाई लाग्छ, अबको हाम्रा गीतले समग्र जीवनलाई पस्किनु पर्छ ।
 

तपाईको शुरुको एल्बम कुन हो ?
मेरो पहिलो एल्बम ईस्वी सन् २००० को ‘संघार ’हो ।
 

हालसम्म कतिवटा एल्बम निकालिसक्नु भयो ?
मैले इस्वी सन् २००० देखि हालसम्म आधा दर्जन एल्बम निकाले भने दुई वटा म्युजिक भिडियो निकालेको छु । संघार एल्बम पछि २००२ मा नेपालको स्टुडियोबाट ‘आफ्नै भाका’ ,२०१३ मा ‘सञ्चय नै’ र २०१५ मा हालैमात्र ‘अचानक यो के भयो’ र ‘माछा–माछा भ्यागुता’ म्युजिक भिडियो बजारमा ल्याएको छु । यी मध्ये अचानक यो के भयो भन्ने म्युजिक भिडियो केहिमहिना अघि मात्र गएको हृदयविदारक भूकम्पको गाथालाई समेटेको छु ।
 

‘अचानक यो के भयो’ किन बनाउनुभएको ?
यो म्युजिक भिडियो वास्तवमा मैले भूकम्पले तहसनहस बनाएको जनजीवनलाई थोरै भएपनि मलम लगाउने चेष्टा गरेको छु । त्यो मैले भूकम्पपीडितहरुका लागि नै समर्पण गरेर म्युजिक भिडियो तयार गरेको हुँ । भूकम्पले आम मानिसको जनजीवनलाई पु¥याएको असरलाई जस्ताको त्यस्तै उतार्ने जमको गरेको छु ।