संविधानसभाको दोस्रो संस्करणले मुलुकलाई एकथान नयाँ संविधान दिने कार्य एक ढंगले पुछारमा पुगिसकेको छ । मुख्य चार दलबीचको गठबन्धनको सहयात्रा तीन दलमा सीमित भएको अवस्था छ । विजय गच्छदार शान्त रुपमा ठूला तीनदललाई छोडेर अलग भएका छन् । यद्यपि उनी बाँकी मधेशी दलहरूसँग मिलेर जाने मनस्थिति र अवस्थामा छैनन् । मधेश केन्द्रित दलहरूमा देखिएको आजको समस्य भनेको जनविश्वासको कमी र आपसी समेत चर्काे अविश्वास हो ।
मुलुकको राजनीति अहिलेको अवस्थामा केहिदिन चल्ने हो भने मुलुकले भाद्र महिनाको शुरुको साता नयाँ संविधान पाउने स्थिति बनाउँदै लगिएको छ । त्यसको तयारीका कार्यहरू कुनै न कुनै रुपमा चालु छन् । एमाओवादी अध्यक्ष प्रचण्डले आफ्ना थारु सभाषदहरूलाई बोलाएर पार्टीले भने बमोजिम नगर्ने हो भने पार्टी छोड्न समेत भनिसकेका छन् । वर्गीय राजनीतिबाट मुक्तिको सपना देखाउने पूर्व विद्रोही नेता जसले आफ्नो राजनीति दाउमा लगाएर कुनैबेला जातीय राजनीतिको बिउ रोपेका थिए । जसले जे माग राख्यो, त्यो ठीक ठान्थे उनी कुनैबेला राजतन्त्र र काँग्रेस एमालेलाई नोक्सान पुग्ने मूल्यमा । उनको ध्येय नै शक्तिको केन्द्रभागमा आफ्नो पार्टीको बर्चश्व कायम राख्ने भन्ने थियो ।
तर समयले अर्काे धुन बजायो । उनको पार्टी संविधानसभामा भारी संख्याको अन्तरमा तेस्रो बन्यो । हिजोका साथीहरूले पनि साथ छोड्दै लगे । पार्टी पटक पटक फुट्नु र चोइटिनबाट जोगाउन सकेनन् । प्रकारान्तरले उनी काँग्रेस एमालेको शान्त सहयात्री बन्नुमा आफ्नो भलाई देख्ख्न थाले ।
आजको दिनमा मुलुकलाई शान्ति चाहिएको छ । करिब १५ हजार मानिसले बगाएको रगतको मूल्य के भन्ने प्रश्न खम्बिर बनेर उभिएको छ । मुलुकलाई नयाँ संविधान दिने लामो राजनीतिक अभियानले कुनै मूर्त मार्ग नपाएको अवस्थामा काँग्रेस, एमालेको अगुवाईमा भएको प्रयासले एउटा साकार रुप लिँदै गएको छ ।
संविधानसभाबाट यसपालि जारी हुने संविधानले सबै खाले राजनीतिक द्वन्द्व एकैपटक जादुको छलीले झैं समाधान गर्नसक्ला भन्ने आशा र अपेक्षा राख्नु सर्वथा गलत हुन्छ । नमिलेका मुद्दाहरूलाई जनताबीच व्यापक बहस गराएर बिस्तारै मिलाउँदै लैजानु राजनीतिक दलहरूको बुद्धिमानी मानिन्छ । अहिलेको स्वभाविक आवश्यकता पनि यहि हो । मुलुकमा राजनीतिक समस्याको व्यवस्थापनको लागि कुशल नेतृत्वको आवश्यकता देखिएको छ । कुनैपनि राष्ट्रिय नेतृत्वले आफुलाई एउटा जातको वा क्षेत्रको घेरामा सीमित राख्नु मुलुकको राजनीतिक समाजको नोक्सानी हो ।